Łódź świeciła w stolicy

Gazeta Wyborcza Łódź, Grzegorz Blachowski, 17 listopada 2008

Wysoki mężczyzna w berecie stoi przed wejściem do warszawskiej Fabryki Trzciny. Spogląda z zachwytem na instalację świetlną imitującą deptak na ul. Piotrowskiej. Uśmiecha się. Wyraźnie wzruszony nuci pod nosem „Prząśniczkę’…

Takie reakcje wśród łodzian, których życie zawiodło do Warszawy, nie były rzadkością podczas weekendowego Festiwalu „I love Łódź” w Fabryce Trzciny. Podczas imprezy muzycy, aktorzy i projektanci pracowali na zmianę stereotypowej opinii o miecie. Imprezę rozpoczął w piątek występ Bronisława Wrocławskiego, na którego monodramie „Seks, prochy i rock & roll” pojawiły się tłumy.
- Wrocławski to łódzki produkt eksportowy – wyjaśniała wybór spektaklu Dominika Ostrowska – Augustyniak, szefowa biura promocji Urzędu Miasta Łodzi. W sobotę był wieczór muzyczny. Magistrat postawił na łódzkie zespoły, o których słyszy się na ogólnopolskiej scenie muzycznej; utwory zaprezentował L. Stadt, zespół określany przez krytyków mianem „nadziei polskiej muzyki w 2008 roku’.
Po nich na scenę wszedł zespól Cool Kids of Death. Charakterystyczne mocne brzmienia sprawiły, że sala koncertowa Fabryki wypełniła się po brzegi. Później scenę zawładnęli specjaliści z Kliniki Pozytywnych Wibracji. Kidsów znamy, jakby nasi byli. Ale ci inni też są nieźli. Macie świetny potencjał muzyczny w tym mieście. A ja myślałem, że to tylko stare fabryki – mówi Artur, inżynier warszawy, który przyszedł na festiwal z narzeczoną. W Łodzi nigdy nie byli.
W Fabryce pojawili się także łodzianie. – Już trzy lata żyję w Warszawie, a nadal tęsknię – wzdycha Pan Arkadiusz, pięćdziesięcioletni przedsiębiorca. – Jak patrzę na te iluminacje czy filmy z mojego miasta, to się wzruszam – mówi zachwycony. Głośne koncerty go nie interesowały, ale znalazł coś dla siebie – wystawę fotografii Eugeniusza Hanemana. W jednej Sali podziwiał stroje łódzkich projektantów Łukasza Jemioła czy grupy MMC, a także debiutantów takich jak Łukasz Gonsior. – Na festiwalu brakuje mi czegoś o historii Łodzi albo jakichś bardziej znanych gwiazd – przyznaje Pan Arkadiusz.
Dominika Ostrowska – Augustyniak: - Nie mogliśmy zaprosić Blue Cafe czy innej mega gwiazdy z Łodzi. Mieliśmy określone fundusze, staraliśmy się wybrać to, co pokaże Łódź jako miejsce aktywne kulturalnie.
Dr Martę Hereźniak z katedry marketingu międzynarodowego UŁ „Jeśli chcemy stworzyć nasz wizerunek jako miasta młodego i alternatywnego, to dobór takich wykonawców jest lepszy niż na siłę poszukiwanie supergwiazd popkultury, których Łódź tak naprawdę nie ma…
W niedzielę w ramach festiwalu goście mogli posłuchać jazzowego Tubis Trio, a o produkcji filmowej dowiedzieć się od Sławomira Idziaka, operatora „Helikoptera w Ogniu” Ridleya Scotta i „Niebieskiego” Krzysztofa Kieślowskiego. Najciekawsze etiudy przedstawiali też studenci Łódzkiej Filmówki.
Łódź to nie pierwsze miasto, które miało festiwal w stolicy. Fabryka Trzciny zorganizowała go wcześniej Gdańskowi. Impreza kosztowała łódzki magistrat 270 tys. zł.